De erfgoedinstellingen hebben traditioneel oog voor de mogelijkheden die het onderwijs biedt om aan hun maatschappelijke opdracht te voldoen en de daarvan afgeleide doelstellingen te realiseren. Nu steeds meer collecties digitaal ontsloten worden én ‘digitaal’ ook in het onderwijs in een volgende fase lijkt te zijn beland is de vraag opportuun of deze ontwikkelingen nieuwe kansen bieden. Wat willen en kunnen erfgoedinstellingen en hoe kunnen zij inspelen op de behoeften van ‘het onderwijs’ en aansluiten bij de mogelijkheden?

