Door het simpelweg maken van een aantal beleidskeuzes kan er een enorme impuls gegeven worden aan erfgoedbehoud, natuurontwikkeling en verduurzaming. De kracht van goede ideeën zit vaak in de eenvoud. Veel eigenaren van erfgoed zijn tevens eigenaar van natuur. Denk aan Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. Veel gemeentes met landgoederen en erfgoed zijn groene gemeentes.
Veelal is beleid rondom het erfgoed geheel losgekoppeld van natuurbehoud en groenonderhoud in de omgeving.
Door een koppeling te maken kan veel voordeel worden gegenereerd.
Erfgoed is vaak duur in onderhoud maar ook in exploitatie, dat laatste vooral vanwege hoge stookkosten. Op dit moment wordt er door tal van partijen nagedacht over verduurzaming van ons erfgoed. Veelal wordt daarbij gekeken naar besparende maatregelen, waarvan de implementatie kostbaar is. Besparende maatregelen worden namelijk vooral ontwikkeld voor nieuwbouw, dat kun je niet zomaar even omzetten naar een monument.
Vanuit natuur en groen beherende organisaties wordt nagedacht over opbrengstmaximalisatie van bijvoorbeeld groenafval. Men bundelt veelal verkoop van vrijkomende grondstoffen in een zoektocht naar opbrengstmaximalisatie.
Eigenaren van erfgoed moeten zich veel beter beseffen dan nu het geval is dat de installaties een onderdeel vormen van het erfgoed (het gebouw). Indien groenafval en productie dus wordt ingezet voor (veelal eigen) erfgoed kun je erfgoed aantrekkelijker maken voor de exploitanten. Je kunt gaan verhuren incl. verwarming wat pas echt tot opbrengstoptimalisatie leidt. Vervang gasketels door biomassa ketels (high tech systemen zijn ruimschoots voor handen) en het mes snijdt aan meerdere kanten.
Geen dure en voor het erfgoed riskante isolatie voorzieningen meer nodig, bespaard aan de investeringskant.
Eigen groenafval gelijk inzetten als brandstof maximaliseert de opbrengst .
En het wordt vanzelf interessant om groen in voldoende mate In stand te houden. Wat dan weer ten goede komt aan de continuïteit van de brandstof maar ook aan de groene beleving in de omgeving.
Twee voorbeelden:
1) Staatsbosbeheer is eigenaar van diverse Forten, als ze groenafval gaan inzetten voor verwarming van deze gebouwen die anders een vermogen aan fossiele brandstof opslurpen om ze behaaglijk genoeg te maken om te gebruiken zijn ze pas echt effectief bezig. Bovendien zal door te zorgen voor een constante temperatuur het gebouw minder schade ondervinden door uitzettingscoëfficiënten die het directe gevolg zijn van snelle temperatuurswisselingen. Gebouwen kunnen dan verhuurd worden inclusief verwarming, dat verhoogd de huurprijs. Aan de andere zijde loont het goed om te gaan met het groenafval/ groenproductie omdat gelijk aan de eindgebruiker wordt geleverd.
2) Een ander voorbeeld zijn gemeentes waarin veel landgoederen zijn. Veelal groene gemeentes die groenafval ofwel duurbetaald laten afvoeren, ofwel het gebruiken voor compostering. Beiden niet erg rendabel. Zet het in voor verwarming van Erfgoed, het zorgt voor continuïteit in de brandstofvoorziening met een gezond rendement en het vermindert de hoge exploitatielasten van erfgoed.
Het is simpel, het enige wat nodig is, is het aan elkaar koppelen van beleidsvisies die nu nog al eens separaat worden benaderd. Het mes snijdt daardoor aan meerdere kanten:
• Vermindert investeringskosten en onderhoud bij erfgoed
• Verduurzaamt
• Houdt het aantrekkelijk en interessant de omgeving groen te houden
• Genereert goede opbrengst voor het groen, waardoor kosten van het onderhoud deels worden gecompenseerd
• Zorgt voor continuïteit
• Vergroot de mogelijkheden om erfgoed rendabel te exploiteren zelfs bij meer maatschappelijke functies.
• Economisch zeer interessant.
Wel zullen er een hoop betrokkenen hun veelal sterk verouderde beeld van stoken op biomassa moeten bijstellen en kennis moeten nemen van de mogelijkheden.
