“Opeens stond er een man met een soort bivakmuts over zijn hoofd en een pistool in zijn hand voor de celdeur. ‘Fokkema’s, opstaan, weggaan hier.’ Ik liep met mijn vader en mijn broer de cel uit en zei zachtjes: ‘Dit is het einde, nu worden we doodgeschoten.’ Broer Ruurd zei: ‘Nee, ik geloof dat we bevrijd worden.’ Ruurd had gelijk.”
Het was het begin van de bevrijding van de familie Fokkema en vijftig anderen door het verzet. Gerrit Fokkema (94) vertelt zijn verhaal in de gevangeniscel in De Blokhuispoort in Leeuwarden waar hij in 1944 drie weken gevangen zat.
De cel is vandaag opnieuw in gebruik genomen, maar nu als herdenkingsplek.