De aardappelmeerlfabriek in Ter Apel vormt het afstudeeronderwerp van een student aan de TU Eindhoven. In de ontwerpstudie van Ruben Maat wordt een voormalige fabriek herbestemd tot hedendaagse buitenplaats in het grenslandschap. De in 1916 gebouwde fabriek aan het Ruiten-Aa kanaal heeft sinds 1981 geen industriële functie meer en zo hebben natuur en vandalisme de fabriek getransformeerd tot een raamloos karkas op een overwoekerd terrein.
De opdracht bedroeg het ontwerpen van een hedendaagse buitenplaats in de grensstreek, waar voor de voorbijganger het leegstaande industriële terrein aan de grens een spannende uitstap is, en het een uitdaging om het interessant en levendig te houden voor de permanente gebruikers. In de ontwerpstudie biedt de voormalige fabriek ruimte voor twee artistieke families om te wonen en een grote ruimte om te werken. Daarnaast zal het complete fabriekspark opengesteld worden en is er op meerdere schalen mogelijkheid voor educatie en recreatie. Om het voor deze gebruikers spannend te houden is het thema van het scenario ‘creëren’.
Zo gaat het hier om de kunst van het creëren, de grote werkplaats biedt ruimte om objecten uit het altijd veranderende landschap te pakken en hier dingen van te maken. Door het opmerken van deze veranderingen, en het waarderen van de verschillende kwaliteiten, zal ze altijd interessant blijven. Daarnaast gaat het bij het hergebruiken van de fabriek ook om re-creëren, het opnieuw gebruiken van gebouwen, ruimtes en objecten voor een andere functie waar ze oorspronkelijk voor bedoeld waren. Re-creëren gaat natuurlijk ook om de vrijetijdsbesteding. Op het park zal voldoende ruimte zijn voor verschillende vormen van recreatie en zal ze verbonden zijn met de bestaande netwerken in de omgeving. Op deze manier maakt het industriële terrein de overgang van agrarisch verzamelpunt op een infrastructureel kruispunt, naar een creatief verzamelpunt op een recreatief kruispunt.
In het ruimtelijk ontwerp spelen overgangen ook een erg belangrijke rol. Het park om de fabriek heen is verdeeld in verschillende zones die verbonden zijn door een tweetal routes; een formele en een danig informele, waar de bezoeker uitgedaagd wordt het terrein te verkennen. De overgang van buiten naar binnen wordt ervaren in verschillende stappen om het binnenkomen zo geleidelijk mogelijk te maken. Binnenin de fabriek, is getracht met zo weinig mogelijk ingrepen de ruimtelijke kwaliteiten van het gebouw te accentueren. De ruwheid van de betonnen constructie blijft in het zicht en lange zichtlijnen benadrukken de afmetingen van het gebouw. Desondanks zorgen enkele zorgvuldig geplaatste volumes voor een huiselijke sfeer in dit karakteristieke industriële pand.
[email adres verwijderd]