De documentaire is zo uniek vanwege de invalshoek van het onderwerp: sloop of behoud en hergebruik/herbestemming van agrarisch erfgoed, in het bijzonder 18e-eeuwse schuren in Zeeuws-Vlaanderen.
Deze beeldbepalende en karakteristieke gebouwen verdwijnen in sneltreinvaart uit het landschap. De leegstand in het agrarisch erfgoed is niet meer tegen te gaan vanwege de schaalvergroting in de landbouw en de efficiency binnen het veeteelt bedrijf. Krimp in Zeeuws-Vlaanderen is een serieus probleem. Daardoor is het bijna onmogelijk om een goede exploitatie voor de oude schuren te vinden. Temeer daar regelgeving verouderd is en eigenaren/gebruikers niet motiveert om de schuur te behouden.
Als de schuur geen economisch belang meer heeft, zit er vaak niets anders op dan deze te slopen, vindt menig boer. In zijn ogen is het een onding van ca. 36 bij 13 meter en vaak met een nok op 9 meter hoogte. Dakvlakken van 1500 m2, het is vaak niet te overzien hoeveel tijd dat aan onderhoud en tijd vergt. Zeker als de schuur nog bedekt is met riet. De boerin daarentegen en menig cultuurhistorische instelling wil dergelijk agrarisch erfgoed graag behouden voor het nageslacht of gewoon omdat ze er zo’n goed gevoel bij hebben en eraan gehecht zijn geraakt. Of omdat het zo’n mooi beeldbepalend ding is en iets zegt over de geschiedenis van de polder waarin de schuur staat.
De documentaire geeft aandacht aan drie schuren, die met gedetailleerde shots nog meer hun kwaliteit laten zien. Het zijn monumentale gedaanten. Twee van de drie verkeren in zeer slechte staat, ondanks goed willende adviseurs en instellingen ten spijt. Ingewikkelde regelgeving en langdurige procedures maakten het er voor hen niet eenvoudiger op. De derde schuur wordt ontmanteld en gaat verhuizen. Weg van Zeeuws Vlaanderen, naar de andere oever van de Westerschelde, Zuid-Beveland.
De documentaire duurt 55 minuten en zoomt in op het proces van ontmanteling van de Zeeuws Vlaamse Schuur (uit ca. 1750), alles geklaard door 1 persoon, Sjaak Murre. Maar ook worden anderen geïnterviewd die iets met de schuur te maken hebben (gehad) en hoe zij er tegen aan kijken dat cultureel erfgoed verdwijnt. Of in dit geval verhuist van Zaamslag naar ’s Gravenpolder.
Wij hebben Douwe Eisenga gevraagd de muziek bij de documentaire te componeren. De muziek in combinatie met de prachtige beelden wordt een poëtisch geheel. Maar je ervaart ook het stug doorgaan om een ideaal te verwezenlijken. Tot op het laatst blijft het spannend of het Sjaak Murre gaat lukken om deze grote klus te klaren.
De documentaire is op donderdag 5 maart om 16 uur te zien bij Omroep Zeeland. Daarna volgen er tot 31 maart diverse herhalingen.
Persbericht ZeelandNet