Stadsschouwburg Utrecht slaat woensdag 27 januari definitief het stof van zich af met de officiële heropening van het hele gebouw. De verbouwing die nagenoeg geen ruimte ongemoeid liet, ging in juli 2014 van start. De schouwburg is met het ontwerp van Van Hoogevest Architecten weer een stuk dichter bij het oorspronkelijk ontwerp van W.M. Dudok zoals het in 1941 werd opgeleverd.
“Als de vier grote verbouwingen van de afgelopen 75 jaar een ding duidelijk maken is het wel dat de Dudok verhalen genereert. Zijn hand schuilt onnavolgbaar in de verdeling van de ruimtes en de relatie tussen binnen en buiten. Verrommelen de ruimtes, dan raak je Dudok kwijt.“, aldus Ronnie Kuiper van architectenbureau Van Hoogevest.
Licht
De renovatie is uitgevoerd in twee fasen om de continuering van het theaterprogramma mogelijk te maken. In de eerste fase zijn het entreegebied, Zindering, de Blauwe Zaal en de kantoren in het souterrain gerenoveerd. In de tweede fase was het de beurt aan de Douwe Egbertszaal.
Doel van de renovatie was meer zitcomfort en betere zichtlijnen in de Douwe Egbertszaal te creëren en om van de Blauwe Zaal weer een volwaardig vlakkevloertheater te maken. In de foyers en het entreegebied is meer openheid en licht gebracht. Bij de ingang bevindt zich nu het nieuwe dagcafé Mevr. Dudok met uitzicht op de fontein van Joop Hekman ‘het feest der Muzen’ in het Zocherpark. De kassa is weer ‘teruggezet’ waar Dudok het oorspronkelijk had bedoeld, rechts van de entree. Ook de garderobe is verplaatst en bevindt zich nu tegenover Mevr. Dudok.
Beweging
Het schuiven met functies en het opschonen van ruimtes verandert de publieksbewegingen in het gebouw. Waar het publiek voor de Blauwe Zaal zich voorheen al bij de ingang scheidde van het Douwe Egbertszaal-publiek, gebruikt iedereen nu dezelfde garderobe en is er één kaartcontrole. De bezoeker is in de eerste plaats te gast in het gebouw, daarna gaat hij of zij zich naar de voorstelling of naar restaurant Zindering. Een nieuwe lift op een strategische plek, in de oksel van het gebouw, maakt alle verdiepingen toegankelijk, ook voor mindervaliden.
Ingrijpende veranderingen
In de Douwe Egbertszaal is de heftribune vernieuwd. Zichtlijnen zijn verbeterd, er is meer beenruimte tussen de rijen en de stoelen zijn vernieuwd. De Blauwe Zaal is ingrijpend verbouwd. Het dak ging eraf om het mogelijk te maken de pilaren, die in het zicht van het publiek stonden, te verwijderen. Er is een groot speelvlak gecreëerd en de nieuwe inschuifbare tribune is een kwartslag gedraaid.
Opnieuw ingericht
Voor de inrichting van de kantoren in het souterrain maakte Heyligers het ontwerp. Restaurant Zindering op de eerste verdieping is opnieuw ingericht door Concrete. De drie kantoren boven de luifel verhuisden naar het souterrain, waardoor het vloeroppervlak van het restaurant nu weer net zo groot is als dat van Esplanade in 1941. Een rechthoekige nieuwe bar staat haaks op de lengterichting van het restaurant. Door de verbeterde akoestiek is het verblijf in Zindering nog aangenamer geworden.
Gesamtkunstwerk
In zijn ontwerp voor de schouwburg kiest Kuiper voor terughoudendheid. ‘Deze schouwburg is uniek, zo elegant en een beetje chic. Op zo’n gebouw moet je geen stempel willen zetten.’ Kuiper probeert het ‘Gesamtkunstwerk’ in stand te houden en veranderingen aan te brengen die vanzelfsprekend ogen. ‘Ik maakte een grondige analyse van het gebouw en vroeg me steeds af hoe Dudok het zelf ontworpen zou hebben. Maar ik kroop ook in de huid van de gebruiker. Het moet een goede match zijn.’