Romeinse watermolens in Zuid-Frankrijk maalden op industriële schaal graan voor zeelui. Dat suggereren geologen en archeologen in Science Advances. De zestien molens uit circa 120 n.Chr. stonden vaak stil in de herfst en de winter, als er minder werd gevaren op de Middellandse Zee.
Het watermolencomplex was voor antieke begrippen gigantisch en werd vanaf 1937 opgegraven. De molens botsten met het heersende idee dat Romeinen vrijwel al hun zware werk door slaven lieten doen. Blijkbaar deden ze ook aan mechanisering. Dat idee is de afgelopen decennia versterkt doordat archeologen meer voorbeelden vonden van Romeinse industrie.

