Je zou zeggen: Nederland, hoopje zand op de wereldkaart, daarvan hebben we onderhand elke millimeter al drie keer omgespit. Maar nee. Ook in 2017 gaf de Hollandse bodem de ene na de andere archeologische schat prijs.
Volgens Luc Amkreutz, conservator prehistorie van het Rijksmuseum van Oudheden, zijn de oplevende economie en de toenemende publieke belangstelling redenen voor de archeologische drukte.
En de koek is nog lang niet op. “We beseffen zo onderhand dat Nederland in archeologisch opzicht redelijk uniek is. Door de rivieren en de kust zijn we vanouds een aantrekkelijk vestigingsgebied geweest. Dat zie je terug in het bodemarchief.”
Dit artikel bevindt zich achter een betaalmuur. Het is te lezen met een abonnement op de Volkskrant.