Wetenschapsjournalist Herman Clerinx publiceerde onlangs Een paleis voor de doden: Over hunebedden, dolmens en menhirs. Het boek draait om het slotdeel, waarin Clerinx probeert te verklaren wat mensen heeft bewogen tot het maken van hunebedden, dolmens en menhirs. Clerinx biedt enkele goed onderbouwde vermoedens.
Uiteindelijk kiest Clerinx ervoor de stenen monumenten in verband te brengen met de voorouderverering. De hunebedden, dolmens en menhirs waren de plaatsen waar groepen mensen hun collectieve identiteiten onderstreepten. Maar, zoals Clerinx in zijn uitleiding schrijft: “onzekerheid blijft het trefwoord”.