Persbericht werkgroep 3.3
Wet in strijd met Europese regelgeving
Een aantal organisaties uit de monumentenwereld heeft grote moeite met de plannen van staatssecretaris Weekers (Financiën) om de lasten van de nieuwe Geefwet in zijn geheel bij monumentenzorg neer te leggen. Hoewel de organisaties de Geefwet zelf met open armen ontvangen, vinden zij het onrechtvaardig dat de regeling, die de hele filantropische en culturele sector ten goede moet komen, alleen betaald wordt met geld uit de monumentensector. De sector stelt dat een en ander in strijd is met de Europese regelgeving. Nederland heeft zich op basis van artikel 3.3. van het Verdrag van Lissabon verplicht zorg te dragen voor de instandhouding en ontwikkeling van haar culturele erfgoed.
Het voorstel van de staatssecretaris komt donderdag 13 oktober in de Tweede Kamer aan bod tijdens de behandeling van het belastingplan. Een breed samengestelde vertegenwoordiging uit de monumentenzorg heeft zich in een gezamenlijk opgestelde brief aan de Tweede Kamer uitgesproken tegen de eenzijdige dekking van de Geefwet.
De monumentensector staat in beginsel tegenover verruiming van de ANBI-status, die de goede-doelensector wordt gegund. Op dit moment komen alleen stichtingen met inkomsten uit giften voor een ANBI-status in aanmerking. Veel monumentenstichtingen echter worden redelijk zakelijk gerund en weten ook eigen inkomsten, bijvoorbeeld uit verhuur, te genereren. Ondanks de maatschappelijke doelstelling (monumentenbeheer) komen zij dan niet in aanmerking voor de ANBI-status en de fiscale voordelen die daarmee samenhangen. De Geefwet geeft deze stichtingen meer ademruimte.
Echter; de voorgestelde financiering van de Geefwet ontneemt de monumentensector dit voordeel weer. De gehele goede-doelensector profiteert van de Geefwet, maar het dekkingsvoorstel slaat enkel neer bij eigenaren van rijksmonumenten.
In strijd met Europa
Er zijn drie redenen waarom de monumentensector tegen deze dekking in het geweer komt.
In de eerste plaats is de dekking niet rechtvaardig. Het kan niet zo zijn dat de kosten van een wetsvoorstel dat de gehele filantropische en culturele sector ten goede komt, alleen gedragen moeten worden door de monumenteigenaren.
In de tweede plaats strookt de dekking niet met Europese regelgeving. Nederland heeft zich op basis van artikel 3.3. van het Verdrag van Lissabon verplicht zorg te dragen voor de instandhouding en ontwikkeling van zijn culturele erfgoed. Het dekkingsvoorstel staat hiermee op gespannen voet.
Ten slotte wordt voorbij gegaan aan de grondgedachte van de aftrek onderhoudskosten voor monumenteigenaren. Het is weliswaar zo dat alle woningeigenaren te maken hebben met onderhoudskosten, maar die zijn voor monumenteigenaren hoger. Voor hen gaat na invoering van de Geefwet een maximum van 80 procent op de onderhoudskosten gelden. De sector ‘levert’ hiermee, als enige, 12 miljoen in, ter dekking van de Geefwet.
De monumentensector vraagt het kabinet om de pijn van de dekkingsvoorstellen inzake de Geefwet eerlijker over de goede-doelen-sector te verdelen. Daartoe heeft de sector op www.petities.nl een petitie tegen de voorgenomen dekkingsmaatregel geplaatst.
