Overal in Amsterdam verschijnen wooncomplexen die zijn geïnspireerd op de Amsterdamse School. In de Houthaven schrijft het beeldkwaliteitsplan het zelfs voor. Waarom deze herwaardering?
De verklaring die architect Marlies Rohmer geeft, snijdt hout. Honderd jaar geleden waren arbeidskrachten goedkoop en versierende materialen duur. Nu is het omgekeerde het geval. Hele gevelelementen met fantasievolle metselverbanden worden in bekisting gestort en op de bouwplaats geassembleerd. Duurde de bouw een eeuw geleden een paar jaar, nu staat een complex er in een oogwenk, lijkt het wel.
(Dit artikel bevindt zich achter een betaalmuur en is te lezen met een abonnement op Het Parool of Blendle.)