Het lijkt een merkwaardige hobby, het sparen van grafschriften, maar gezien de vele bloemlezingen, houden velen zich ermee bezig. Niet alleen hobbyisten, maar ook wetenschappers. Zij bestuderen zowel wat in steen gebeiteld staat als wat op papier geschreven is over de doden.
Want beide soorten grafpoëzie zeggen iets over de doden en nog meer over de levenden. Een samenleving laat zich kennen in haar grafschriften. Ze geeft haar ideeën en idealen prijs aan steen en papier. Door twintig eeuwen westerse geschiedenis heen veranderen grafschriften steeds, ziet grafschriftenkenner Sam Janse.