In de 17de en 18de eeuw maakten Amsterdammers kennis met uiteenlopende gebruiksvoorwerpen uit alle delen van de wereld. Zo ook met steengoed voorraadpotten, de zogeheten martavanen.
Deze Europese benaming verwijst naar de Birmese havenstad Martaban (Mottama). Martaban was echter niet de productieplaats, zoals kooplieden dachten, maar een regionale overslaghaven van keramiek. In werkelijkheid kwamen de voorraadpotten overwegend uit China.
De voorraadpotten bleven vaak aan boord van de VOC-schepen, om die reden worden ze in Nederland zelden (archeologisch) teruggevonden. In Amsterdam zijn enkele martavanen in de bodem bewaard gebleven dankzij een tweede leven als aspot.