Picknick
Picknick. Foto: Pixabay

Horeca inspireert: reserveringsdenken biedt ook mogelijkheden in erfgoedsector

De horeca in Nederland mocht, onder strikte voorwaarden, op 1 juni weer open. Veel horecaondernemingen maken gebruik van reserveringssystemen om het bezoekersaantal onder controle te houden. Bezoekers kunnen op internet een plaatsje reserveren en daarnaast wordt hen gevraagd om vooraf aan te betalen of zelfs al een keuze van het menu te maken. Op die manier kunnen horecaondernemers hun inkoop beter afstemmen op de gasten die ze gaan ontvangen en lopen ze minder risico.

Het reserveren via internet deden we voorheen al bij Airbnb’s, Uber’s of drukke musea. Reserveren voor een plekje in een restaurant of op een terras bestond ook al, maar blijkt nu pas echt nuttig. Onder druk van de Coronacrisis ontdekken we dat oude systemen nieuwe toepassingen kunnen krijgen en ook op ander terreinen kunnen worden ingezet.

Volgens Herbert-Jan Hiep van Instituut voor Erfgoed en Marketing (IVEM) is er sprake van een mooi momentum voor de erfgoedsector. Niet alleen biedt het gebruiken van een reserveringssysteem mogelijkheden op het gebied van betere dienstverlening aan ons publiek, het biedt ook een opstap om nog veel meer te gaan denken vanuit digitale mogelijkheden.

Voordelen voor Erfgoedsector

Meer erfgoedinstellingen zouden bijvoorbeeld inkomsten kunnen vergaren door het online aanbieden van betaalde exclusiviteit. “Denk bijvoorbeeld aan een exclusieve rondleiding door een expert of een luxe picknick in 19e-eeuwse stijl in de tuin van een buitenplaats,” aldus Hiep. “Door gebruik te maken van een reserveringssysteem kunnen erfgoedinstellingen hun risico’s verminderen, omdat ze van te voren al weten wat hen aan bezoekers, inkomsten en kosten te wachten staat.”

Bovendien is er een kans, wanneer je je activiteiten online verkoopt, dat je ook voor ‘niche-activiteiten’ een groter publiek vindt. En het online contact en de online betalingen bieden ook weer een mooi haakje naar mogelijke digitale vervolgcontacten en kleine vormen van sponsoring.

Ook noemt Hiep de voordelen voor erfgoedinstellingen die voor de Coronacrisis juist last hadden van een overaanbod van bezoekers. “Het leuk houden van de (top)attracties is met een reserveringssysteem veel beter in de hand te houden,” aldus Hiep.

Kinderdijk: doorontwikkelen

Werelderfgoed Kinderdijk had altijd al een internationaal reserveringssysteem voor groepen, maar nu reizen in groepen niet meer toegestaan is, wordt het systeem aangepast voor individuen. Dit reserveringssysteem wordt gekoppeld aan een parkeersysteem. Directeur Cees van der Vlist: “We hebben jaren lang ingezet op het reizen met openbaar vervoer, zodat het dorp Kinderdijk niet vol kwam te staan met auto’s van onze bezoekers. Nu wordt ons gevraagd om onze bezoekers juist af te raden om met het openbaar vervoer te gaan, dus hebben we een extra tijdelijke parkeerplaats en kunnen bezoekers maar voor beperkte tijd parkeren. Door het reserveringssysteem van de kaartjes aan het parkeersysteem te koppelen, houden we tegelijkertijd het aantal bezoekers én het aantal geparkeerde auto’s in controle. “

Reserveringsystemen in de praktijk

Online reserveringssystemen zijn er volop. Het is technisch niet heel ingewikkeld om een reserveringsmodule aan je website toe te voegen. En het kan ook nog makkelijker: Twitter, Facebook en Google bieden allemaal de mogelijkheid om reserveringen te maken.

Interessant is dat er ook steeds meer nieuwe reserveringsplatforms ontstaan die zich op een speciale dienstverlening richten, kijk bijvoorbeeld naar ‘kappersafspraak.nl’.

Of er in de naaste toekomst een platform ‘Erfgoedreservingen.nl’ moet komen laat Hiep nog even in het midden. “Het oprichten van een platform is niet zo moeilijk, maar het zorgen dat er voldoende mensen naartoe komen is echt een opgave van formaat en in termen van investeringen vaak tien keer zo duur. Maar samen optrekken is natuurlijk altijd goed.

Digitale ontsluiting van de Erfgoedsector

Afsluitend zegt Hiep: “Als we met z’n allen praten over het digitaal toegankelijk maken van ons erfgoed moeten we niet blijven steken in alleen het online zetten van verhalen en filmpjes. Het gaat er ook om dat we ons op nieuwe en andere manieren met de steeds verder digitaliserende samenleving verbinden. Dat we nu min of meer verplicht worden om eens na te denken over reserveringssystemen is in dat opzicht ook een mooie kans, een geluk bij een ongeluk.”