Vrijdag 6 juli werden voor de elfde keer op rij de wapenbrieven uitgereikt. Voor deze elfde editie vroegen zeven personen om hun embleem officieel te bevestigen. Het resultaat hiervan, de nieuwe wapenbrieven worden in Hotel Errera overhandigd. Het Vlaamse wapenregister telt momenteel bijna 170 officieel geregistreerde wapens.
De uitreiking gebeurt jaarlijks de week voor 11 juli, de Vlaamse feestdag. De wapenbrieven worden door de Vlaamse Regering toegekend. Elke privépersoon, vereniging of instelling die tot de Vlaamse Gemeenschap behoort, kan een aanvraag indienen voor de officiële registratie van zijn of haar oud of nieuw wapen. De belangstelling voor heraldiek in Vlaanderen en de wens van de burger om door een eigen wapen zijn identiteit te kunnen bevestigen en aan het nageslacht door te geven liggen aan de bron van deze regelgeving.
Via stijlkenmerken, figuren en kleuren vertellen heraldische tekens, en de bijhorende wapenspreuk, iets over mensen, over hun karakter en levensvisie, beroep en afkomst.
Heraldiek of wapenkunde heeft haar oorsprong in de middeleeuwen en meer bepaald op het slagveld, waar de geharnaste ridders zich kenbaar maakten door eigen kleuren en eigen symbolen op hun schild aan te brengen. Maar al heel vlug werden wapenschilden ook overgenomen in de burgerlijke maatschappij, als kenteken van individuele personen of van overheden als gemeentebesturen, ambachtsbesturen enzovoort. Wapendracht is dus niet te verengen tot een gebruik dat uitsluitend aan de adel zou toebehoren. De adellijke wapens behoren tot de bevoegdheid van de federale overheid.
De Vlaamse Heraldische Raad is ontstaan als een commissie die de herziening van de wapens van de steden en gemeenten na de grote golf van fusies in de jaren 1970 moest begeleiden. Later zijn er de wapens van de provincies bijgekomen, en in een meer recente periode de wapens van de districten.