Nickerie, verhalen van mensen en gebouwen, is een geschreven monument in tekst en beeld voor de pioniers die Nickerie, het meest westelijke district van Suriname, vormgaven. De verhalen zijn grotendeels door de mensen zelf verteld. Om vast te leggen en te bewaren voor nieuwe generaties.
Het is 140 jaar geleden dat het eerste schip met mannen, vrouwen en kinderen uit Brits-Indië, in Suriname aankwam. Ze waren gehaald om op de plantages te werken. Degenen die na de vijf jaar van het arbeidscontract bleven, kregen een stuk grond om zelf producten te verbouwen. Rijst was, en is het voornaamste gewas. De voormalige plantages werden omgezet in polders. Later kwam er ook grootschalige machinale rijstbouw. Het project ‘Wageningen’ werd opgezet, met Nederlandse en Surinaamse pioniers die in het voormalige zwampbos een modern rijstcentrum maakten dat lange tijd toonaangevend was in de wereld.
Voor 1975, met de onafhankelijkheid van Suriname nabij, ontstond een periode van onrust die misschien te vergelijken is met de onrust die heerste in het depot bij de haven van Calcutta, destijds het vertrekpunt van de immigranten. Wat zou de toekomst brengen? En waar zou de toekomst beter zijn: in Suriname of in Holland? Vele Surinamers kozen voor de laatste optie en vertrokken met een enkele reis naar Nederland. Voor Hindostanen was het de tweede grote oversteek in een paar generaties.
Den Haag is momenteel de Hindo-hoofdstad van Nederland. Het aantal personen van Hindostaanse afkomst in deze stad bedraagt meer dan de totale bevolking van Nickerie; ongeveer 10 procent van de ruim 500.000 inwoners.
Boek in Beeld is gebaseerd op beeldmateriaal uit het boek. Foto’s Dick ter Steege en Fineke van der Veen; bouwhistorische tekeningen Dick ter Steege
OnZichtbaar; foto’s Peter van Beek
Het belangrijkste kenmerk van Hindostanen in Den Haag wordt wel hun onzichtbaarheid als groep genoemd. Geen berichten in de media over Hindostaanse rotjongens of Hindostaanse tienermoeders, hooguit aandacht bij de viering van hindoefeesten als diwali of holi. Individuele Hindostanen zijn zichtbaar in alle sectoren van de economie, de ambtenarij, onderwijs en gezondheidszorg, maar ze zijn nergens dominant.
Er is echter wel degelijk een voor buitenstaanders onzichtbare Hindostaanse gemeenschap, met eigen radio- en tv-zenders, scholen, sociale media, culturele , sociale en religieuze organisaties. Hindostanen zijn verbonden door achtergrond, cultuur en religie, door India en Suriname. En binnen die cultuur zijn er weer sub-culturen. Kortom: Hindostanen in Den Haag zijn net zo divers als alle andere Hagenaars en Hagenezen.
Boekpresentatie 22 September 16:00 uur, Boekhorststraat 139 den Haag
De productie en publicatie van het boek is mogelijk gemaakt door fondsen van de Nederlandse Ambassade in Paramaribo, Suriname; de foto-expositie van Peter van Beek door fondsen van Stichting De Zaaier.
Persbericht KIT Publishers