Al meer dan 50 jaar kan Nederland het historische karakter van gebieden beschermen door ze aan te wijzen als stads- en dorpsgezichten. De bescherming betekent dat de gemeente in haar bestemmingsplannen rekening houdt met het karakter van het gebied. Daarmee hebben de gezichten model gestaan voor de huidige opvatting dat niet alleen het monument, maar ook zijn omgeving waard is om te behouden. De publicatie Bekende gezichten, gemengde gevoelens laat het ontstaan en de veranderingen zien die sinds de invoering van het beschermde gezicht in 1961 zijn doorgevoerd.
