Prachtige weerspiegeling in de slotgracht

Door het oog van de monumentenfotograaf: Kasteel de Haar

Het was een bericht op Linkedin, iets in de trant van: “ Kasteel de Haar opent tijdelijk de kapel”. Aangezien ik kasteel de Haar alleen van foto’s ken, leek het mij de hoogste tijd om hier eens een bezoek te gaan brengen. Zeker nu de kapel te bezichtigen is. Over een tijdje is hij weer gesloten voor publiek.

Zoals de mensen die mij kennen wel weten, fotografeer ik monumentale panden het liefste als de zon schijnt. Ik boekte deze kaart een mand eerder en had ik dus geen flauw benul wat voor weer het die dag zou kunnen zijn .

Wat een geluk! Een stralend zonnige dag trof ik! Prachtige blauwe lucht en in de zon een aangenaam voorjaarstemperatuurtje. Heerlijk.

Toch ging ik naar binnen, daar kwam ik immers voor. Nou ja, eerst een rondje om de kerk. Mij van harte aanbevolen door Joop Jansen. “Let op dat deurtje met die scheve stenen”zei hij. En ja, hoor, gelijk gevonden. Een hele gekke deur. Duivelsdeur wordt hij genoemd leerde ik. Voor de dienst werd deze deur opengezet, kon de duivel er uit voordat de mis begon. Grappig.

In de kapel vertelde een vrijwilliger over de geschiedenis van de kapel, de originele vorm, de uitbreiding en de versierselen die er in de loop van de eeuwen bij kwamen. Prachtige glas in lood ramen heeft het. Alleen die sarcofagen vind ik een beetje “too much”. Maar goed, ik hoef daar ook niet te liggen. Ieder zijn smaak. De kapel heef iets eenvoudigs door de het dak en het schip, dit is ook het originele deel. Maar het heeft ook iets uitbundigs door de glas in lood ramen en de beelden. Met name rond het koor en het transept. Hier krijg je nog veel meer een ‘kerk’gevoel, zoals ik dat ken uit mijn jeugd in de katholieke kerk.

Na de rondleiding ben ik verder gelopen naar het kasteel. Een sprookjeskasteel. In de Efteling zou hij niet misstaan. Met name de mail hall… Prachtig gedaan met de beelden aan en op de galerijen. Prachtig. Bijzonder vind ik dat het een kasteel is, maar qua sfeer ook weer niet. Tenminste, ik denk aan bijvoorbeeld Kasteel Ammersoyen, dat is toch heel anders. Daar voel je de ridders nog bijna om je heen.. Bij de Haar heb ik dat niet. Komt dat door de grote restauratie/ renovatie die Cuypers deed in opdracht van Etienne van Zuylen? Afgezien van een enkel harnas en de naam “ridderkamer” zijn er weinig sporen van ridders. Of ik heb ze gemist, dat kan ook. Er woonden de laatste eeuwen dan natuurlijk ook baronnen met hun familie en geen ridders. Blijkbaar is dat toch anders.

Nou ja, ik kan er van alles over zeggen, maar eigenlijk moet je gewoon zelf gaan kijken. En ik denk vaker dan 1 keer. Er is zo veel te zien! En wil je wat weten? Schiet één van die aardige vrijwilligers aan, daar zijn ze voor. Ze vertellen graag en weten veel. Dat is erg leuk en absoluut een meerwaarde voor een bezoek!

N.B. Bij kasteel de Haar mocht ik niet fotograferen met een professionele camera. Aangezien ik geen toestemming gevraagd had, heb ik dat dus ook niet gedaan. De foto’s die ik maakte zijn gemaakt met mijn telefoon. Niet de beste kwaliteit, maar geeft wel een indruk. Wie weet maak ik er ooit nog eens ‘ echte’ foto’s.

The following two tabs change content below.

Leontine van Geffen-Lamers

Léontine van Geffen-Lamers is als fotograaf gespecialiseerd in het fotograferen van (monumentale) panden en (ver)bouwprojecten. Haar missie is: goede foto’s voor erfgoedspecialisten, zodat hun werk nog beter zichtbaar wordt. Bekijk haar werk: website, of facebook of volg haar op twitter
  1. Prachtige foto’s hoor. Die telefoons van tegenwoordig kunnen toch wat!
    Ik ben elk jaar in april een week op het terrein van het kasteel. In het laatste weekend van april vindt daar jaarlijks het grootste fantasy evenement van Europa, Elfia, plaats.
    De kapel is dan ook toegankelijk.
    Dat je weinig sporen van ridders bent tegengekomen, is ook wel verklaarbaar. Er hebben namelijk nooit ridders in dit kasteel gewoond. Het is een ‘nieuw’ kasteel. Begin vorige eeuw gebouwd op de ruïnes van het oude kasteel. Misschien dat het juist daarom wel zo’n sprookjeskasteel is.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

We hebben zorg genomen om alle rechthebbenden voor hier gereproduceerde foto's te traceren, soms evenwel zonder succes. Iemand die in dit opzicht meent rechten te hebben wordt vriendelijk verzocht om contact op te nemen met de redactie van de Erfgoedstem.